تنها برای دام تو نخجیر می شوم

در دامن جنون تو زنجیر می شوم

من رود می شوم تو بگو آبشار هم

وقتی دل تو خواست سرازیر می شوم

با نام تو به یاد تو و در خیال تو

هر لحظه را سه ثانیه  من پیر می شوم

اسمم به گوش مردم مریخ می رسد

مانند شایعات فراگیر می شوم

هرشب برای خواب تو را فکر می کنم

هر روز را به فکر تو درگیر می شوم

وقتی که نیستی تو در آیینه ی اتاق

از دست چشم های خودم سیر می شوم

                                                                           امیر فرخ عقیلی

 دستی بزن به دفتر شعرم می خواهم از تو فال بگیرم

نیت بکن که دوست ندارم فالی بدون حال بگیرم

رو کرده ام برای تو دل را اشعار کاندیدای نوبل را

اما تمام سعی من این است تا از خودت مدال بگیرم

مانند سیب گم شده در رود پیدایی ات تصور محض است

باید تورا شبیه  همان سیب از دست  احتمال  بگیرم

می خواهم از تو دانه بگیرم دام کمین گرفته من باش

انگیزه ی پریدن من شو می خواهم از تو بال بگیرم

رو می کنی به خانه ی سردم یا عکس تو به جای تو باشد؟

لب می نهی به روی لبانم یا بوسه از خیال بگیرم؟

طبعم شبیه آدم برفی در گوشه ی حیاط سکوت است

باید به دور گردن شعرم از گیسوی تو شال بگیرم

شیر غزل برای شکارت دیگر کمی تکیده وپیر است

صید سفید پای هراسان من عاجزم غزال بگیرم

                                                                         مهدی عابدی

بهار رفت و بهار آمد و بهار گذشت

نیامدی تو ویک سال آزگار گذشت

نیامدی تو وابر از غم نیامدنت

چنان گریست که آب از سر بهار گذشت

بهار آمد وپاییز رفت اما حیف

تمام عمر کلاغان به قار قار  گذشت

بهار از پس سرمای تیره سر بر کرد

بهار از سر تقصیر روزگار گذشت

                                                                       مهدی جهان دار

شاید نمی دانی که اندام پری ها

مثل تو می مانند اما دلبری ها

در تو شکوفا می شود در تو روان است

سر چشمه های عاشقی ها شاعری ها

پلکی بزن تا با نگاهت پر بگیرند

پروانه ها از پیله ی نا باوری ها

خورشید تا از بام من سر بر نیاری

سر می کشند از بام من خاکستری ها

از هرچه طوفان بی امان سبقت گرفتی

ای ترک شهرآشوب  در غارتگری ها

تا موج موج گیسوانت را گشودی

افتاد دنبالت نگاه روسری ها

عمریست چشم آبیت را در طوافند

آبی ترین ها چرخه ی نیلوفری ها

پس شهرزادی شو هزار ویکشبم را

ای بانوی افسانه ها  افسونگری ها

سهم من از تو گریه های ناگزیر است

لبخندها همواره سهم دیگری ها

                                      محمد حسین صفاریان