| تبليغات | X |
|
شعر اصفهان
|
چقدرازدیگران بپرسم هوای صحن و سرایتان را
چقدر باید غزل بخوانم نگاهتان را صدایتان را
منم که بی تاب وبی قرارم به خستگیهای خود دچارم
چرابه دارالشفا نیارم دلی که شد مبتلایتان را
چگونه عطرشما نباشد روانه درکوچه های شعرم
نفس نفس تا نفس کشیدم نفس کشیدم هوایتان را
دخیلتان شد غبارآهم گره گره بغض گاه گاهم
منم که آیینه ی گواهم نسیم مشکل گشایتان را
منم که آهوی آرزویم دوان دوان گرم جستجویم
کجا بیایم کجا بجویم قدم قدم ردپایتان را
اگربه یک شعر عاشقانه اگربه بالی کبوترانه
پریده ام تا به هربهانه پریده باشم هوایتان را
