سلام دوستان همدل                                                       

با تبریک به مناسبت میلاد حضرت امام رضا ( ع)                        

بادو غزل یک شعر سپد ویک ترانه آمده ایم امیدوارم لذت ببرید           

 

    اين دل كه تو را عمري فرياد كشيده است

مي‌نالد و مي‌آيد هرچند بريده است

آواز تويي ! شور تويي ! اين دل غمگين

از هرچه نيستان آواي تو شنيده است

از هر عطر ناب سراغ تو گرفته

از هر باد مست به بوي تو رسيده است

با هر دستي دست به دامان تو بوده

با هر پايي داشت به سوي تو دويده است

در قاب غزلهايش چون خاطره و خواب

تصويري از پنجره فولاد كشيده است

با اين همه پرپر زدن انگار دل من

يك بال به احساس كبوتر نرسيده است

اين كفتر آواره‌ي از دانه بريده

عمري است كه با حسرت دام تو پريده است

                                 دنيا همه تكرار سياهي و سياهي                                      

 ای آنکه نگاهت همه تکرار سپيده است

آهوي اسيري اكنون منتظر توست

اين صيد كه جز سايه‌ي صياد نديده است

بگذار غزلخوان تو باشد پس از اين نيز

اين دل كه تو را عمري فرياد كشيده است

                                          ***************                                                   

                                              مثل تموم كفترا

منم يه دونه كفترم مثل تموم كفترا

دلم برات پر مي‌زنه مي خوام بيام از اون ورا

مي‌خوام بيام بغض اسيريامو اونجا بشكنم

كنار حوضت بشينم تا گنبدت پر بزنم

چند سال پيش با پدرم كفتر ايوونت شديم

مثل تموم كفترا چن روزي مهمونت شديم

اما حالا پدر كه نيس خسته و سنگين پرام

نمي‌تونم پربزنم اما دلم مي‌خواد بيام

مي‌خوام بيام، منتظرم ، تو از دلم خبر مي‌شي

پدر پريد و رف، بگو! براي من پدر مي‌شي

روي طلاي گنبدت يه جايي واسه من بذار

براي بال و پر زدن هوايي واسه من بذار

                                                                                    محمد حسين صفاريان 

 

   ************************************************************

                      دلی شاید...

زمين تا آسمان فرق است چاه اينجاست ماه آنجا

خدايا خوش به حال ماه گاه اينجاست گاه آنجا

¨

زليخاي من آنجا كه تو هستي عشق ممنوع است

ولي من زير چشمي مي‌كنم گاهي نگاه آنجا

¨

زليخا بوسه‌هاي آبدارت را نمي‌خواهم

به كنعان بازمي‌گردم كه چاه آنجاست ماه آنجا

¨

كجا مي‌گردي اي درويش يك شب دل به دريا زن

كه راه آنجاست شاه آنجاست يعني شاهراه آنجا

¨

شكستم توبة خود را به يك گندم ، نمي‌خواهم

بهشتي را كه يك ارزن نمي‌ارزد گناه آنجا

¨

كنار چشمه پنهاني قراري با خدا دارم

دلي شايد برايم كرده باشد رو به راه آنجا

¨

دلم لرزيد پاي چشمه پايم ماند از رفتن

نمي‌دانم چه با من كرد آن چشم سياه آنجا

¨

كنار چشمه پاي نخل جبراييل مي‌خندد

جلوتر مي‌روم مريم نشسته پا به ماه آنجا      

                                                                               مهدی جهاندار

****************************************************                                      

                                 تندیس

نردبان

آسانسور

-حتي بال-

چه فرقي مي كند!

وقتي مجالي براي صعود نمانده است

پا‌پوش لحظه هاست

كفشهاي شتاب

ما، اما بيدهاي سر افكنده‌ايم

مجنون، بي فهم گذرها و گذارها

پشت سر خياباني است

منتهي به ميداني چمن پوش

با فيلسوفي سر‌سنگين

بر بلنداي فواره‌اي رنگين

-در ازدحام لالايي و جيغ «زنگوله- بوقها»

رو به روهم.

نردبان

آسانسور

-بال حتي -

چه فرقي مي كند !

انديشه‌اي تا

براي حركت نمانده باشد

                                                                  سید محمد جواد هاشمی

دوستان سلام

شرمنده که به روز کردن در خانه ی جدید طول کشید...اول از همه  پر کشیدن شاعر پر آوازه

استاد منوچهر آتشی را به همه ی دوستان تسلیت عرض می کنم

با دو شعر سپید کوتاه از علیرضا میرخانی غزلی از شاعر خوب و توانا محسن نیکنام و معرفی

مجموعه ی شاعر صمیمی سیامک جهانبخش در خدمت شما هستیم...

تقدیم به منوچهر آتشی:

زمستان سردی است

                               آتشی خاموش شده

**********************************

قدم می زنم

                  پیر می شوم

                                     پیر

                                            پیر تر

 چه برف سنگینی روی سرم نشسته است

                                                                  علیرضا میرخانی

*************************************************************

دستی به چارپایه ی زیر طناب زد

دور طناب داری یک دو تاب زد

دور طناب داری آری همان که او

با آن تمام کودکیش را طناب زد

یک قاب عکس خاطره یک آینه غبار

آهی کشید هر دویشان را نقاب زد

بر عکس کرد عکس پس پشت قاب را

روبان قرمزی را بروی قاب زد

روبان قرمزی که در آن عکس چون پلی

بر روی گیسوان پس پشت قاب زد

 

کبریت زد و آتش لرزان و بی دمی

بر آن چراغ مرکبی بی حباب زد

افتاد چفت پنجره ی روبه کوچه اش

افتاد روی تخت و خودش را به خواب زد

کوچه که با امید سرازیر گشتنش

یک عمر شیب سینه کشش را رکاب زد

خیره به ماه خاطره ای را مرور کرد

"از دور بوسه بر رخ آن ماهتاب زد"

در خواب دید پیر زنی با دو مشک اشک

سنگ مزار او را آب و گلاب زد

تردید یک دقیقه گذشت از شقیقه اش

آیا درست دست به این انتخاب زد!؟

یا اینکه... یک سیاهی محضی که می گذشت

دستی به چار پاره ی زیر طناب زد

                                                       محسن نیکنام

*************************************************************

 

مجموعه ی (بر پنج سیم موازی   گنجشک ها ... )از دوست شاعر سیامک جهانبخش در ۶۰ صفحه و با

قیمت۸۰۰ تومان از انتشارات مانا منتشر شد.با هم یک غزل از این مجموعه را مرور می کنیم

نشسته یا ننشسته اگر چه با اکراه

درشکه راه می افتد ت تق ت تق ناگاه

به خود نیامده در دور اول میدان

تمام نقش جهان با تو می شود همراه

مناره دست تکان می دهد میان غروب

همین که دور دوم می رسی به مسجد شاه

سکوت جاری فیروزه ای گنبد ها

تو را از آنچه گذشته ست می کند آگاه

صدای طبل زدن ها به گوش می آید

نشسته روی تن شهر گرد و خاک سپاه-

که می روند به میدان جنگ نا فرجام

غرور سر در مغموم قیصریه  گواه

صدای قهقه  موسیقی  مقرنس ها

تن برهنه ی فواره زیر بارش ماه

نگار خانه ی خاموش حجره های سفید

عروس های فراموش حجله های سیاه

تو محو گردش اسلیمی یی و آهسته-

درشکه دور خودش را تمام کرده و آه....

 

که باد طرح قلمکار پرده را آشفت

اتاق ماند و من و اولین شب دی ماه

هنوز می رسد از دور شیهه ی اسبان

از آن دهانه ی دروازه ها به گوش. نگاه!